اعتماد: قضات شعبه 22 دادگاه تجدید نظر استان تهران دو مامور اداره آگاهی تهران را که متهم به شکنجه زنی جوان بودند، محکوم کردند.
گزارش شکنجه شدن مریم غلامعلی زن 22 ساله یی که به اتهام قتل شوهرش بازداشت شده بود، یک روز پس از وخامت حال وی یعنی 19 مردادماه سال 82 به بازرسی ناجا اعلام شد. مطابق شکایت مریم یکی از افسران بازجو برای گرفتن اعتراف، وی را به شدت کتک زده و با وارد آوردن ضربات جسم سخت، فرق سر وی را شکافته بود.
مریم غلامعلی که یک هفته پس از مراسم عروسی اش و در پی مفقود شدن شوهرش به اتهام قتل بازداشت شده بود، در شکایت خود به بازرسی ناجا گفت؛ یک شب بعد از مراسم عروسی مان شوهرم علی که پسرعمویم نیز هست، ناگهان گم شد. البته او با شوهر سابقم قرار ملاقات داشت. بعد از آن دیگر به خانه نیامد. از آنجایی که من و شوهرم با خانواده وی اختلاف داشتیم برای اینکه متهم نشوم به خانواده علی خبر ندادم و خودم به تنهایی به دنبال او گشتم، اما بعد از چند روز برادرشوهرم متوجه شد و شکایت کرد.
مریم در مورد چگونگی بازداشتش گفت؛ چند روز بعد از مفقود شدن شوهرم جسد مثله شده او در قسمت های مختلف شهر پیدا شد. در حالی که من هرگز خبر نداشتم چه کسی چنین بلایی سر شوهرم آورده است، بازداشت شدم.
از زمان بازداشت یکی از بازجویان با من بدرفتاری می کرد و سعی داشت القا کند که من علی را کشته ام در حالی که این طور نبود و تحت هیچ شرایطی حاضر به پذیرش اتهام قتل نشدم. «م» و «الف» که بازجو و مامور هدایت من بودند برای گرفتن اعتراف در آخرین جلسه بازجویی مرا کتک زدند به گونه یی که پس از اتمام بازجویی وقتی دوباره به بازداشتگاه وزرا منتقل شدم مامور بند نسوان حاضر به پذیرش من نشد، شرایطم آنقدر وخیم بود که مرا به بیمارستان انتقال دادند و به خاطر جراحات سرم چند روز در قسمت اورژانس بستری شدم. در حالی که این شکایت در بازرسی ناجا در حال رسیدگی بود و متخصصان پزشکی قانونی نیز 27 مورد کبودی و جراحت و شکستگی دندان و پاره شدن فرق سر مریم را تایید کرده بودند، مرد بازجو و مامور همراه مریم به بازرسی احضار و مدعی شدند مریم خودزنی کرده است. در نهایت پرونده برای رسیدگی به دادگاه فرستاده شد.مریم که در یک پرونده به عنوان متهم به قتل شوهرش و در یک پرونده به عنوان شاکی نامش ثبت شده بود، ابتدا در دادگاه عمومی جنایی به عنوان متهم به قتل شوهرش تحت محاکمه قرار گرفت و به رغم محکوم شدن به مرگ حکم وی در دیوان عالی کشور نقض شد و پرونده به شعبه هم عرض رفت. این بار برای بار دوم محاکمه و به اتهام معاونت در قتل بدون اینکه قاتل اصلی شناسایی شود، به 15 سال حبس محکوم شد و این بار نیز حکم نقض و در سومین محاکمه مریم تبرئه و برای همیشه آزاد شد.
زن جوان که شکواییه خود را دنبال می کرد این بار در دادگاه عمومی به عنوان شاکی حاضر شد و دو مامور را متهم به شکنجه کرد، اما آنها باز هم اتهام شان را انکار کردند و مدعی شدند مریم خودزنی کرده است. دادگاه بدوی حکم بر برائت دو مامور صادر اما مریم به حکم این رای اعتراض کرد و پرونده در شعبه 22 دادگاه تجدید نظر دوباره به جریان افتاد. این بار مریم و وکیلش در دادگاه با ارائه لایحه یی خواستار محکومیت متهمان شد و پس از انجام تحقیقات پرونده سرانجام رای بر محکومیت بازجو و مامور همراه صادر کرد.
قضات شعبه 22 با استناد به شش دلیل و انجام تحقیقات دو متهم را به حبس و پرداخت دیه در حق مریم محکوم کردند.در این رای آمده است؛ مطابق دادنامه 1088 حکم متهمان «م» و «الف» که متهم به ایراد صدمه بدنی عمدی هنگام بازجویی در اداره آگاهی تهران هستند و در دادگاه بدوی تبرئه شدند با توجه به تجدیدنظرخواهی مریم غلامعلی و با استناد به ماده 257 قانون مجازات کیفری نقض و تجدیدنظرخواهی مریم غلامعلی مورد قبول واقع می گردد.در ادامه رای درباره استنادات دادگاه به پنج مورد اشاره شده و آمده است؛ 1- مریم غلامعلی در تاریخ 15 مردادماه سال 82 از سوی مسوولان زندان اوین به صورت سالم به ماموران تحویل داده شد، اما در موقع بازگشت در تاریخ 18 مردادماه سال 82 در وضعیت بدنی و جسمانی به شدت وخیمی بود که در این سه روز اتفاق افتاده است.
2- درباره ادعای متهمان («م» و «الف») در خصوص خودزنی شاکی باید گفت این ادعا درست نیست، چرا که وسایل خودزنی در بازداشتگاه وجود نداشته و جراحات بر بدن شاکی از سوی شخص یا اشخاص دیگری وارد شده است.
3- گزارش حفاظت اطلاعات ناجا و بازرسی ناجا و گفته های خانم «ف» مسوول بند خواهران معاونت مفاسد اجتماعی تهران (وزرا) همگی حاکی از ضرب و جرح شاکی از جانب متهمان و احراز ارتکاب جرم (بزه) از جانب آنها است.
4- گواهی پزشکی قانونی مبنی بر مصدوم شدن شاکی و پاسخ پزشکی قانونی در خصوص اینکه جراحات خودزنی نیست بلکه صدمات ناشی از ضربات شخص یا اشخاص دیگر بوده نیز دلیل دیگری برای اثبات ادعای مریم غلامعلی است.
5- در مدت زمانی که جراحات وارد شده است شاکی در اختیار متهمان بوده که «م» مامور بازجو و «الف» مامور بدرقه کننده (محافظ) بوده است.
در ادامه رای آمده است؛ با توجه به این پنج مورد و سایر قرائن و شواهد موجود که در پرونده منعکس است با استناد به مواد 578 ، 270 ، 277 ، 368 ، 480 ، 481 ، 484 ، 403 و 488 قانون مجازات اسلامی دادگاه متهمان را به لحاظ جنبه خصوصی جرم به پرداخت دیه در 27 مورد کبودی در قسمت های مختلف بدن، 2 درصد دیه کامل یک انسان به خاطر شکستگی دندان ها، 4 درصد دیه کامل یک انسان به خاطر جراحات در کف پا، 10 درصد دیه کامل یک انسان به خاطر پارگی عمیق در فرق سر و 4 درصد دیه کامل یک انسان به دلیل خونریزی شدید چشم راست و به لحاظ جنبه عمومی جرم دو متهم را به تحمل شش ماه حبس تعزیری محکوم می کند. اما با توجه به اینکه متهمان فاقد سابقه کیفری هستند و با توجه به وضعیت خاص آنها مطابق ماده 22 قانون مجازات اسلامی شش ماه حبس به پرداخت 300 هزار تومان جزای نقدی در حق هرکدام از متهمان به صندوق دولت تبدیل می شود.در پایان این رای آمده رای قطعی و غیرقابل تجدیدنظرخواهی است. بنا بر این گزارش در حال حاضر با توجه به اینکه تاکنون دو متهم برای اجرای رای خود را معرفی نکرده اند، قاضی دادگاه حکم جلب آنها را نیز صادر کرده است.
نوشته شده توسط
نادر
گلاب
در روز
چهارشنبه 4 ارديبهشت 1387
