|
تازه دوربین دیجیتالی خریدی ؟ پس اینو بخون !!
تازه یک دوربین دیجیتال خریده اید و هیجان زده اید. هیجان هم دارد: می توانید بدون نگرانی از تمام شدن فیلم و یا هزینه چاپ عکس از هر چه که می خواهید عکاسی کنید.
اما هیجان داشتن یک دوربین دیجیتال تا وقتی دوام می آورد که هنوز هارد رایانه شما از انبوه عکسهایی که نمی دانید با آنها چکار باید کرد پر نشده باشد.
همین دیروز بود که برای کودک دلبندتان جشن تولد گرفتید. چه عکسهای خوبی شد، اما راستی عکسهای آن روز کجاست؟ مسافرت پارسال تابستان یادتان هست؟ چقدر خوش گذشت! اما عکسهای سفر، خدا می داند آنها را کجای هارد ریخته اید.
این مشکل همه کاربران دوربین های دیجیتال است. دوستی را می شناسم که یک هارد 40 گیگابایتی را از عکسهایی که شاید هیچ وقت دیگر سراغ آنها نرود پر کرد و سرانجام دوربینش را به خواهرزاده اش بخشید.
عکاسی با دوربین دیجیتال شیرین است ، ولی باید مواظب باشید شیرینی آن دل شما را نزند.اگر دانستن این شما را آسوده می کند، خوب است بدانید که این مشکل در تمام جهان کاربران دوربین های دیجیتال را آزار می دهد.
یک دوربین دیجیتال می خرید و کابوس آغاز می شود. کابوسی که متاسفانه هیچ فرمول ساده و راحتی برای خلاصی از آن وجود ندارد.
پیش از هر چیز باید منظم باشید و عکسها را هر جا که می رسید ذخیره نکنید. مهمتر از آن باید برای سازمان دادن به عکسهایتان وقت صرف کنید:
10 دقیقه برای هر بار که عکسها را روی هارد خالی می کنید. اگر 2 بار این کار را پشت گوش بیندازید، بار سوم باید نیم ساعت وقت بگذارید و این تقریبا به معنای این است که دیگر هیچ وقت این کار را نخواهید کرد.
سازماندهی فایل ها
تصور کنید کتابخانه بزرگی دارید که تمام کتابهای آن فقط با شماره مشخص شده اند: همان سیستم شماره گذاری کتابها که با نام سیستم دیویی شناخته می شود. هیچ کدام از کتابها عنوان ندارد. رنگ جلد کتابها هم کاملا مثل هم است.
سرتان گیج رفت؟ این سرگیجه ای است که بسیاری از دارندگان دوربین های دیجیتال در سراسر جهان آن را تجربه کرده اند:هارد رایانه اغلب آنها با عکسها و فایل هایی پر شده که نام آنها چیزی شبیه این است.: IMG-1047.jpg این شیوه نامگذاری فایل ها توسط اغلب دوربین های دیجیتال است.
شما باشید از این اسم چیزی سر درمی آورید؟ تنها راه نجات ، داشتن یک «سیستم مدیریت تصاویر» است. از اسم آن نترسید، منظور چیز پیچیده ای نیست.
دانستن دقیق نیازهایتان و اتخاذ یک شیوه ثابت برای ذخیره عکسها همه چیزی است که به آن نیاز دارید.به یاد داشته باشید که مساله شما چگونگی ذخیره کردن فایل ها نیست ، بلکه چگونگی پیدا کردن آنهاست.
از خودتان بپرسید یک سال بعد، وقتی که مسلما جای ذخیره کردن عکسها را فراموش کرده اید، اگر بخواهید آنها را پیدا کنید اول کجا را می گردید؟
پاسخ هر چه بود، همین الان عکسها را همانجا ذخیره کنید. این همان روشی است که موقع مرتب کردن انباری خانه ناخودآگاه از آن استفاده می کنید.
البته قبل از ویندوز XP این روش به اندازه الان قابل توصیه نبود. در XP شما می توانید نمونه بندانگشتی (thumbnail)تصاویر را به راحتی ببینید و حتی از بیرون فولدر نیز این نمونه ها پیداست. ذخیره سازی به ترتیب تاریخ هم کار خوبی است.
می توانید هر سری از عکسها را در فولدری با نام همان روز بریزید، اما تاریخ روزها را باید طوری بگذارید که مرتب کردن آنها توسط ویندوز ممکن باشد.
اگر شیوه نوشتن تاریخ را درست انتخاب نکنید، ممکن است به جای ترتیب درست روزها، مثلا فولدرهای مربوط به روزهای هشتم ماه های مختلف پشت سر هم قرار بگیرد. از نامگذاری فایل هایتان هم غافل نشوید.
لازم نیست برای تک تک عکسها اسم جداگانه بگذارید. از خودتان باز هم بپرسید آن روز را با چه کلمه ای به خاطر می آورید. بگذارید نام عکسها به جای آن که IMG-1047 باشد Tavallod08 یا Shomal32باشد.
شاید روشی که برای خود انتخاب می کنید تلفیقی از روشهای بالا باشد: مثلا ممکن است تمام عکسهای کوچولویتان را در فولدری به نام AliAlbum بریزید و داخل آن ، فولدرهای دیگری ایجاد کنید که با تاریخ روزها نامگذاری شده اند، و برای عکسهای هر روز نیز نامهای معنادار انتخاب کنید.
با صرف کمی وقت شیوه شخصی و مناسب خود در سازماندهی به عکسهایتان را خواهید یافت.
نرم افزارهای مناسب
به همراه تمام دوربین های دیجیتال نرم افزارهای مناسبی هم برای مدیریت تصاویر ارائه می شود. اگر هنوز نرم افزار دوربینتان را امتحان نکرده اید فرصت را از دست ندهید.
یکی دیگر از بدی های XP تنبل کردن آدمها است. اغلب خریداران دوربین دیجیتال وقتی می بینند XP سخت افزار جدید را به راحتی می شناسد و تصاویرشان به سادگی کپی می شود، زحمت باز کردن CDها و نصب نرم افزارهای همراه دوربین را به خود نمی دهند.
شاید در نگاه اول امتیازی در استفاده از این نرم افزارها نبینید، اما نامگذاری فایل ها همزمان با Importکردن آنها از دوربین ، کمترین امکانی است که در اختیار خواهید داشت.
بعد از XP و نرم افزار همراه خود دوربین ، نوبت به نرم افزارهای حرفه ای تر می رسد. در میان کاربران ایرانی ACDSee نرم افزار کاملا رایج و شناخته شده ای است که با آمدن XP اندکی از دور خارج شده است.
آن سوی آبها این نرم افزار حدود 100 دلار قیمت دارد، ولی برای کاربران ایرانی که به نسخه های رایگان آن دسترسی دارند، بسنده کردن به XP تنها نشانه غیرحرفه ای بودن است!
دوربین دیجیتال داشته باشی و حتی از امکانات ACDSeeهم استفاده نکنی؟ سرعت در پیش نمایش تصاویر کمترین مزیت این نرم افزار بر XP است. یکی از امکانات ساده ولی منحصربه فرد و ناشناخته ACDSee که در مدیریت تصاویر به کار می آید، امکان تغییر نام دسته جمعی فایل ها است. ( به تاپیک ترفندهای ویندوز صفحه آخر بروید ..)
فتوشاپ جدید هم ابزاری به نام AdobePhotoshopAlbumدارد که حتی بهتر از ACDSee است. در هر 2 این نرم افزارها می توانید برای عکسهایتان شرح (Description)هم بگذارید. این شرحها می تواند به فارسی هم باشد و می توان بر روی این شرحها عملیات جستجو نیز انجام داد.
چنین قابلیت هایی این نرم افزارها را به ابزارهایی حرفه ای برای ساختن آرشیوهای بزرگ تصاویر تبدیل کرده است. اگر به دنبال ماجراجویی بیشترید، Picasa را نیز که اکنون به گوگل تعلق دارد امتحان کنید. و بالاخره آخرین پیشنهاد ما UleadPhotoExplorer است که دیدن آن هم خالی از لطف نیست.
و اما وب...
و اما آخرین روش پیشنهادی ما برای داشتن یک آلبوم خوب از عکسهای دیجیتال ، گذاشتن مرتب عکسها بر روی وب است.
می توانید یک فتوبلاگ بزنید و بهترین عکسهایتان را در آن بگذارید.
از آن ساده تر، استفاده از سایت هایی است که فضای رایگانی در اختیار آلبوم تصاویر شما می گذارند. علاوه بر YahooPhotos، Shutterfly و Ofoto را نیز امتحان کنید. به این ترتیب هم دوستان و اعضای خانواده شما همیشه راهی برای دیدن آخرین عکسهایتان دارند، و هم شما انگیزه کافی برای وقت گذاشتن بر روی عکسهایتان خواهید داشت.
|
